آمریکا پیش از هولوکاست؛ از قتل خودسرانهٔ لئو فرانک تا سهمیه‌های مهاجرت

در فرانسه، یهودستیزیِ پیش از جنگ، ماجرای دریفوس، گروه‌های سیاسی افراطی دههٔ ۱۹۳۰ و سپس حکومت ویشی را به یاد می‌آورد. آمریکا در همان دوران در ذهن‌ها پناهگاه است؛ دموکراسی‌ای که سرانجام اروپا را آزاد کرد. این تصویر غلط نیست، اما واقعیتی را می‌پوشاند که تاریخ‌نگاران آمریکایی و موزهٔ یادبود هولوکاست ایالات متحده در واشنگتن به‌خوبی مستند کرده‌اند. از ۱۹۱۵ تا ۱۹۴۱ یهودستیزی در آمریکا پدیده‌ای توده‌ای بود و صنعتگران، کشیشان، رؤسای دانشگاه‌ها و قهرمانان ملی در گسترش آن نقش داشتند. سهمیه‌های مهاجرتی دولت فدرال در آن دوران بر پایهٔ خاستگاه ملی تعیین می‌شد ⁹. رویدادها را به ترتیب زمانی دنبال کنیم.

۱۹۱۵؛ قتل خودسرانهٔ لئو فرانک و تولد دوبارهٔ کوکلاکس‌کلان

در ۲۶ آوریل ۱۹۱۳ در آتلانتا، ایالت جورجیا، پیکر مری فیگن، دختر سیزده‌سالهٔ کارگر شرکت «نشنال پنسل»، در زیرزمین کارخانه پیدا شد ¹². لئو فرانک، مدیر یهودی کارخانه، سه روز بعد بازداشت شد ¹. پس از محاکمه‌ای چهار‌هفته‌ای، در پایان تابستان ۱۹۱۳ حکم اعدام او صادر شد ¹². دیوان عالی با وجود نظر مخالف دو قاضی، هولمز و هیوز، درخواست‌های تجدیدنظر او را رد کرد ¹.

در ژوئن ۱۹۱۵، یک روز پیش از اعدام، جان اسلیتون، فرماندار ایالت، که فرانک را بی‌گناه می‌دانست، حکم او را به حبس ابد کاهش داد ¹². شب ۱۶ اوت ۱۹۱۵، بیست‌وپنج مرد که خود را «شوالیه‌های مری فیگن» می‌نامیدند، فرانک را از مزرعهٔ زندان میلج‌ویل ربودند و به ماریتا، زادگاه مقتول، بردند و از درخت بلوطی به دار آویختند ¹². آن‌ها افراد حاشیه‌نشین جامعه نبودند؛ به نوشتهٔ دانشنامهٔ نیو جورجیا، از «شهروندان سرشناس» ماریتا بودند ¹. صبح روز بعد، ۱۷ اوت، نزدیک سه هزار نفر برای دیدن جسد آمدند ¹.

شامگاه عید شکرگزاری ۱۹۱۵، ویلیام جی. سیمونز و شانزده مرد دیگر از استون‌مانتین در نزدیکی آتلانتا بالا رفتند، صلیبی را آتش زدند و احیای «شوالیه‌های کوکلاکس‌کلان» را اعلام کردند. شماری از آنان عضو شوالیه‌های مری فیگن بودند ³. این دومین تشکیلات کلان که کاتولیک‌ها، یهودیان و مهاجران را نیز به‌اندازهٔ سیاه‌پوستان هدف می‌گرفت، در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ حدود پنج میلیون عضو داشت ³.

پروندهٔ فرانک پیامد دیگری هم داشت. زیگموند لیوینگستون، وکیل، در ۱۹۱۳ در واکنش به محاکمه، اتحادیهٔ ضدافترا (ADL) را بنیان گذاشت ². ایالت جورجیا در ۱۹۸۶ پس از مرگ فرانک او را عفو کرد. این عفو اعلام بی‌گناهی او نبود؛ دلیلش آن بود که قتل خودسرانه فرصت اعتراض قانونی به حکم را از او گرفته بود ¹².

هنری فورد، صنعتگری که «پروتکل‌ها» را منتشر کرد

در ۲۲ مه ۱۹۲۰، هفته‌نامهٔ هنری فورد، دیربورن ایندیپندنت، صفحهٔ نخست خود را به حمله‌ای علیه یهودیان اختصاص داد. ۹۱ شمارهٔ دیگر نیز به همین موضوع پرداخت ⁴. از نوامبر ۱۹۲۰ تا مه ۱۹۲۲، این مقالات در چهار جلد با عنوان «یهودی بین‌المللی» منتشر شد ⁴. طبق برآورد اتحادیهٔ ضدافترا، تیراژ روزنامه در اوج خود حدود ۷۰۰ هزار نسخه بود ⁴. آرشیو یهودیان آمریکا شمارگان ۱۹۲۶ را دست‌کم ۹۰۰ هزار نسخه می‌داند ⁶. نمایندگی‌های فروش فورد روزنامه را توزیع می‌کردند و نسخه‌های رایگان برای مدارس و کتابخانه‌ها ارسال می‌شد ⁵. این مجموعه بر پروتکل‌های بزرگان صهیون تکیه داشت؛ متنی جعلی و یهودستیزانه که در ۱۹۰۳ در روسیه منتشر شد و هویت نویسنده‌اش همچنان محل بحث است ⁵²¹. فورد در ۱۹۲۱ گفت پروتکل‌ها «با آنچه دارد رخ می‌دهد جور درمی‌آید» ⁴.

در ۱۹۲۵ آرون ساپیرو، وکیلی که روزنامه او را متهم کرده بود می‌خواهد کشاورزی آمریکا را در اختیار بگیرد، از فورد به اتهام افترا شکایت کرد ⁵. دادگاه در ۱۹۲۷ در دیترویت آغاز شد. پس از تصادف فورد، نمایندگانش به‌دلیل تماس یکی از اعضای هیئت منصفه با یک خبرنگار خواستار ابطال دادرسی شدند ⁴. فورد سپس در بیانیه‌ای عمومی که لوئیس مارشال، رئیس کمیتهٔ یهودیان آمریکا، نوشته بود، از یهودیان عذرخواهی کرد ⁴⁵. در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۷ توافق با ساپیرو اعلام شد ⁴ و انتشار هفته‌نامه همان سال پایان یافت ⁶.

بازتاب این نوشته‌ها در آلمان مستقیم بود. فورد تنها آمریکایی‌ای است که در «نبرد من» از او نام برده شده: «تنها مرد بزرگی» که هنوز در برابر یهودیان مقاومت می‌کند ⁵⁶. در ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۳۸، در هفتادوپنجمین زادروز فورد، نشان صلیب بزرگ عقاب آلمان، بالاترین نشان نازی برای اتباع خارجی، به او اعطا شد. او نخستین آمریکایی بود که این نشان را پذیرفت ⁴⁵.

تبعیض روزمره در دانشگاه‌ها، هتل‌ها، باشگاه‌ها و محله‌ها

در سال تحصیلی ۱۹۲۱–۱۹۲۲، یهودیان ۲۱٫۵ درصد دانشجویان هاروارد را تشکیل می‌دادند، در حالی که سهمشان از جمعیت آمریکا حدود ۳٫۵ درصد بود ⁸. در ۲۱ ژوئن ۱۹۲۲ کمیته‌ای از استادان پرسید آیا «مسئله‌ای به نام مسئلهٔ یهود» وجود دارد و پاسخ مثبت داد ⁸. ابوت لارنس لاول، رئیس دانشگاه، سقف ۱۵ درصدی پیشنهاد کرد ⁷ و توضیح داد: «احساسات یهودستیزانه میان دانشجویان رو به افزایش است و به نسبت افزایش شمار یهودیان بیشتر می‌شود» ⁷.

در ۱۹۲۳ کمیته‌ای سیزده‌نفره سهمیهٔ صریح را به استناد «سیاست دیرینهٔ هاروارد مبنی بر پرهیز از تبعیض به‌دلیل نژاد یا مذهب» رد کرد ⁷. لاول از راه‌های دیگر به همان نتیجه رسید: توصیه‌نامه، مصاحبه، ارزیابی «شخصیت»، توزیع جغرافیایی، تعیین سقف هزار ورودی از ۱۹۲۴ و الزامی کردن عکس از ۱۹۲۶ ⁷⁸.

هاروارد تنها نبود. در کلمبیا، که پیش از ۱۹۲۰ تا ۴۰ درصد دانشجویانش یهودی بودند، دانشکدهٔ پزشکی از ۱۹۲۲ سهم آنان را «به‌طور کاملاً محسوسی کاهش داد» ⁸. یادداشتی از ادارهٔ پذیرش دانشگاه ییل در همان سال روش دانشگاه‌های دیگر را چنین فهرست کرد: «کلمبیا: آزمون‌های روان‌شناختی؛ پرینستون: احساس دانشجویان» ⁸.

طرد اجتماعی سابقه‌ای طولانی‌تر داشت. در مه ۱۸۷۷، هتل گرند یونیون در ساراتوگا اسپرینگز از پذیرش جوزف سلیگمن، بانکدار، خودداری کرد. مدیر دستور داده بود «هیچ کلیمی‌ای» پذیرفته نشود ¹⁸. بعدها هتل‌ها مشتریان را براساس نامشان گزینش می‌کردند، فهرست مشتریان یهودی را به یکدیگر می‌دادند یا آشکارا اعلام موضع می‌کردند. در آگهی‌ای در منطقهٔ کتسکیل نوشته بودند: «نه عبرانی‌ها، نه سگ‌ها» ¹⁸. یهودیان که از باشگاه‌های تفریحی و تجاری کنار گذاشته می‌شدند، باشگاه‌ها، هتل‌ها و انجمن‌های برادری خود را تأسیس کردند ¹⁸. حتی در ۱۹۴۷، اتحادیهٔ ضدافترا دریافت که نزدیک به نیمی از هتل‌های بررسی‌شده در نیوانگلند یهودیان را نمی‌پذیرند ¹⁸. اریک یلین نشان داده است که خاطرهٔ به‌جامانده از رفتار تبعیض‌آمیز یکسان با خانواده‌های سیاه‌پوست و یهودی، تصویر دقیقی از بندهای قراردادهای ملکی بررسی‌شده در اطراف واشنگتن به دست نمی‌دهد ¹⁹.

۱۹۲۴؛ قانون جانسون–رید درها را می‌بندد

نخستین قانون در ۱۹۲۱ مهاجرت از هر ملیت را به ۳ درصد شمار اتباع آن ملیت در سرشماری ۱۹۱۰ محدود کرد ⁹. قانون ۱۹۲۴ که به امضای رئیس‌جمهور کولیج رسید، این نسبت را به ۲ درصد کاهش داد و مبنای محاسبه را به سرشماری ۱۸۹۰ برگرداند، یعنی پیش از ورود انبوه ایتالیایی‌ها، لهستانی‌ها و یهودیان اروپای شرقی ⁹. این قانون عملاً راه مهاجرت از بیشتر کشورهای آسیایی را بست ⁹. دفتر تاریخ‌نگاری وزارت خارجهٔ آمریکا هدف آن را چنین خلاصه می‌کند: «بنیادی‌ترین هدف قانون ۱۹۲۴ حفظ آرمان همگونی ایالات متحده بود» ⁹.

اثر آن بر یهودیان ناگهانی و سنگین بود. شمار مهاجران یهودی از بیش از ۱۰۰ هزار نفر در سال‌های اوج مهاجرت پیش از ۱۹۱۴ به حدود هشت هزار نفر در سال رسید ¹⁸. در جریان بحث‌ها، شماری از نمایندگان یهودیان را «کثیف» و «بیمار» خواندند ¹⁸. بعدها همین سهمیه‌ها بدون تغییر بر پناهندگان گریخته از نازیسم هم اعمال شد.

پدر کاگلین و سی میلیون شنونده

چارلز کاگلین، کشیش کاتولیک حومهٔ دیترویت، در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۶ نخستین موعظهٔ رادیویی خود را ایراد کرد ¹⁰. در ۱۹۳۰ برنامه‌اش به شبکهٔ سراسری سی‌بی‌اس راه یافت. در دههٔ ۱۹۳۰ از جمعیت ۱۲۲ میلیونی آمریکا مرتباً حدود ۳۰ میلیون نفر به او گوش می‌دادند ¹⁰. در ۱۹۳۶ هفته‌نامهٔ «عدالت اجتماعی» را بنیان گذاشت که در ۱۹۳۷–۱۹۳۸ به یهودستیزی روی آورد و پروتکل‌های بزرگان صهیون را به‌صورت دنباله‌دار چاپ کرد ¹⁰.

در ۲۰ نوامبر ۱۹۳۸، ده روز پس از شب شیشه‌های شکسته، کاگلین موعظه‌ای با عنوان «آزار و تعقیب؛ یهودیان و مسیحیان» از رادیو پخش کرد. او «کمونیست‌های یهودی» را مسئول خشونت‌ها دانست و مدعی شد یهودیان «رادیو و مطبوعات را کنترل می‌کنند» ¹⁰. ایستگاه‌ها به‌تدریج پخش برنامه‌اش را کنار گذاشتند. در ۱۹۴۱ اسقف اعظم دیترویت حضور او در رادیو را ممنوع کرد. در ۱۹۴۲ ادارهٔ پست از توزیع «عدالت اجتماعی» که به انتشار «تبلیغات دشمن» متهم شده بود خودداری کرد ¹⁰.

۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۹؛ صلیب‌های شکسته در مدیسن اسکوئر گاردن

در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۹، دو روز پیش از سالگرد تولد جورج واشنگتن، سازمان نازی آمریکایی «اتحادیهٔ آلمانی‌تباران آمریکا» به رهبری فریتس کون، سالن مدیسن اسکوئر گاردن را پر کرد. به گزارش هیستوری بیش از ۲۰ هزار نفر و بنا بر برآورد مؤسسهٔ تاریخی آلمان در واشنگتن ۲۲ هزار نفر حاضر بودند ¹¹¹²²². روی پوستر نوشته شده بود «گردهمایی هواداران آمریکا». روی صحنه تصویر نُه‌متری واشنگتن میان صلیب‌های شکسته قرار داشت و جمعیت سلام نازی می‌داد ¹². کون، مهندس آلمانی که در ۱۹۲۸ به آمریکا آمده بود، این اتحادیه را با الگوبرداری از حزب نازی سازمان داده بود: لباس متحدالشکل، گروه انتظامات و اردوهای تابستانی ¹¹¹². ایزادور گرینباوم، جوان یهودی اهل نیویورک، برای قطع سخنرانی روی صحنه رفت. در میان هلهلهٔ جمعیت، انتظامات و پلیس او را به‌شدت کتک زدند و سپس دادگاه ۲۵ دلار جریمه‌اش کرد ¹². بیرون سالن، تظاهرکنندگان و پلیس گرداگرد ساختمان را گرفته بودند ¹². کون در ماه‌های بعد زندانی شد، در ۱۹۴۳ تابعیتش را از دست داد و پس از جنگ اخراج شد ¹¹.

پناهندگان؛ افکار عمومی و دستگاه اداری

ایالات متحده برای درخواست‌های پناهندگان یهودی همان سهمیه‌های ۱۹۲۴ را به کار بست ⁹¹³. سهمیهٔ مشترک آلمان و اتریش حداکثر ۲۷٬۳۷۰ روادید در سال بود ¹³. در ۳۰ ژوئن ۱۹۳۸ نزدیک به ۱۴۰ هزار نفر در فهرست انتظار بودند؛ در سپتامبر تعدادشان به ۲۲۰ هزار نفر رسید ¹³. در ژوئیهٔ ۱۹۳۸ در اِویان، تقریباً همهٔ دولت‌ها از پذیرش پناهندگان بیشتر خودداری کردند. جمهوری دومینیکن استثنا بود ¹³²⁰.

نتایج نظرسنجی‌های گالوپ روشن است ¹⁴. در آوریل ۱۹۳۸، ۵۴ درصد آمریکایی‌ها معتقد بودند «آزار یهودیان در اروپا تا اندازه‌ای تقصیر خودشان بوده است» ¹⁴. در نوامبر ۱۹۳۸، پس از شب شیشه‌های شکسته، ۹۴ درصد رفتار نازی‌ها با یهودیان را محکوم کردند. همان هفته، در پاسخ به این پرسش که «آیا باید اجازه دهیم شمار بیشتری از یهودیان تبعیدی آلمان برای زندگی به آمریکا بیایند؟»، ۷۲ درصد پاسخ منفی دادند ¹⁴. در ژانویهٔ ۱۹۳۹، ۸۳ درصد با پذیرش پناهندگان بیشتر مخالف بودند ¹³ و ۶۷ درصد با پذیرش ۱۰ هزار کودک پناهنده از آلمان مخالفت کردند ¹⁴. وقتی در پرسش تصریح می‌شد که این کودکان «عمدتاً یهودی» هستند، نتیجه تفاوت چندانی نمی‌کرد ¹⁴.

در فوریهٔ ۱۹۳۹، سناتور رابرت واگنر و ادیت نورس راجرز، عضو مجلس نمایندگان، طرحی ارائه کردند تا خارج از سهمیهٔ موجود ۲۰ هزار کودک آلمانی زیر ۱۴ سال پذیرفته شوند ¹³. کنگره هرگز آن را به رأی نگذاشت ¹³.

در ۱۳ مه ۱۹۳۹، کشتی مسافربری «سنت لوئیس» با ۹۳۷ مسافر، تقریباً همه پناهندهٔ یهودی، هامبورگ را به مقصد هاوانا ترک کرد ¹⁵. در ۲۷ مه، کوبا ۲۸ مسافر را پذیرفت. یک نفر دیگر نیز به بیمارستانی در هاوانا منتقل شد ¹⁵. کشتی آن‌قدر به ساحل فلوریدا نزدیک شد که مسافران چراغ‌های میامی را می‌دیدند. برخی به روزولت تلگرام زدند. وزارت خارجه پاسخ داد باید «در فهرست انتظار نوبتشان را رعایت کنند» ¹⁵. در ۶ ژوئن سنت لوئیس به‌سوی اروپا بازگشت. بریتانیا ۲۸۸ نفر، هلند ۱۸۱ نفر، بلژیک ۲۱۴ نفر و فرانسه ۲۲۴ نفر را پذیرفتند. ۲۵۴ تن از این مسافران در هولوکاست به قتل رسیدند ¹⁵.

در وزارت خارجه، برکینریج لانگ که از ژانویهٔ ۱۹۴۰ دستیار وزیر خارجه بود، خط‌مشی را تعیین می‌کرد. در اواخر ژوئن ۱۹۴۰ نوشت که کنسول‌ها می‌توانند «صدور روادید را معطل کنند، معطل کنند و باز هم معطل کنند» ¹⁶. در ژوئن ۱۹۴۱، ادارهٔ زیر نظرش دستور داد به هر کسی که خویشاوندی در سرزمین اشغالی دارد روادید ندهند ¹⁶. لانگ در ژانویهٔ ۱۹۴۴ از نظارت بر ادارهٔ روادید کنار رفت و تا استعفایش در نوامبر همچنان دستیار وزیر خارجه بود ¹⁶.

۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱؛ لیندبرگ در دی‌موین

چارلز لیندبرگ، قهرمان نخستین پرواز انفرادی بر فراز اقیانوس اطلس، مشهورترین سخنگوی «کمیتهٔ اول آمریکا» بود که با ورود به جنگ مخالفت می‌کرد. او در ۱۸ اکتبر ۱۹۳۸ نشانی از دست گورینگ پذیرفته بود ¹⁷. در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱ در سالن کولوسیومِ دی‌موین در ایالت آیووا، در سخنرانی «چه کسانی به جنگ دامن می‌زنند؟» از سه گروه نام برد: «بریتانیایی‌ها، یهودیان و دولت روزولت» ¹⁷. گفت دشمنی یهودیان با نازیسم را درک می‌کند، سپس افزود: «بزرگ‌ترین خطر آن‌ها برای این کشور از مالکیت گسترده و نفوذشان بر سینما، مطبوعات، رادیو و دولت ما ناشی می‌شود» و هشدار داد «مدارا فضیلتی است که به صلح و قدرت بستگی دارد» ¹⁷.

واکنش مطبوعات، حتی روزنامه‌های مخالف جنگ، «قاطعانه منفی» بود. روزنامهٔ دی‌موین رجیستر در صفحهٔ اول کاریکاتوری چاپ کرد که هیتلر و موسولینی را در حال تشویق نشان می‌داد ¹⁷. کمیتهٔ اول آمریکا حاضر نشد از او اعلام برائت کند، اما دیگر دعوتش نکرد. سه ماه بعد حمله به پرل هاربر به بحث پایان داد ¹⁷. در همان دوره در برلین، مفتی اورشلیم راهی معکوس برگزید.

گاه‌شمار

• ۱۹۱۳-۰۴-۲۶ — مری فیگن در آتلانتا به قتل رسید ¹².
• ۱۹۱۵-۰۸-۱۷ — لئو فرانک در ماریتا به دست گروهی خودسر به دار آویخته شد ¹².
• ۱۹۱۵-۱۱ — کوکلاکس‌کلان شامگاه عید شکرگزاری در استون‌مانتین از نو اعلام موجودیت کرد ³.
• ۱۹۲۰-۰۵-۲۲ — نخستین مطلب یهودستیزانه در صفحهٔ اول دیربورن ایندیپندنت منتشر شد ⁴.
• ۱۹۲۲ — لاول برای پذیرش دانشجویان یهودی در هاروارد سقف ۱۵ درصد پیشنهاد کرد ⁷⁸.
• ۱۹۲۴ — قانون جانسون–رید سهمیه‌ها را به ۲ درصد بر پایهٔ سرشماری ۱۸۹۰ کاهش داد ⁹.
• ۱۹۲۷-۰۷-۱۶ — پروندهٔ ساپیرو با توافق حل‌وفصل شد. فورد علناً عذر خواست و انتشار روزنامه در همان سال پایان یافت ⁴⁶.
• ۱۹۳۸-۰۷-۳۰ — فورد نشان صلیب بزرگ عقاب آلمان را دریافت کرد ⁴⁵.
• ۱۹۳۸-۱۱ — در نظرسنجی گالوپ، ۷۲ درصد پاسخ‌دهندگان با پذیرش شمار بیشتری از یهودیان تبعیدی آلمان مخالفت کردند ¹⁴.
• ۱۹۳۸-۱۱-۲۰ — کاگلین موعظهٔ «آزار و تعقیب؛ یهودیان و مسیحیان» را ایراد کرد ¹⁰.
• ۱۹۳۹-۰۲ — طرح واگنر–راجرز برای پذیرش ۲۰ هزار کودک ارائه شد، اما هرگز به رأی گذاشته نشد ¹³.
• ۱۹۳۹-۰۲-۲۰ — تجمع اتحادیهٔ آلمانی‌تباران آمریکا در مدیسن اسکوئر گاردن برگزار شد ¹¹¹².
• ۱۹۳۹-۰۵-۱۳ → ۰۶-۰۶ — سفر سنت لوئیس؛ ۲۵۴ مسافر آن بعدها جان باختند ¹⁵.
• ۱۹۴۰-۰۶ — یادداشت برکینریج لانگ: «معطل کنند، معطل کنند و باز هم معطل کنند» ¹⁶.
• ۱۹۴۱-۰۹-۱۱ — لیندبرگ در دی‌موین سخنرانی کرد ¹⁷.

منابع

1. New Georgia Encyclopedia (Georgia Humanities, University of Georgia Press), « Leo Frank Case », consulté le 9 novembre 2026, https://www.georgiaencyclopedia.org/articles/history-archaeology/leo-frank-case/
2. History.com Editors, « Leo Frank Lynching », A&E Television Networks, consulté le 9 novembre 2026, https://www.history.com/articles/leo-frank-lynching
3. New Georgia Encyclopedia, « Ku Klux Klan in the Twentieth Century », consulté le 9 novembre 2026, https://www.georgiaencyclopedia.org/articles/history-archaeology/ku-klux-klan-in-the-twentieth-century/
4. Anti-Defamation League, « The International Jew: 1920s Antisemitism Revived Online », 30 janvier 2017, https://www.adl.org/resources/backgrounders/international-jew-1920s-antisemitism-revived-online
5. JSTOR Daily, « Henry Ford's Anti-Semitism » (d'après Victoria Saker Woeste, Journal of American History, déc. 2004), https://daily.jstor.org/henry-fords-anti-semitism
6. American Jewish Archives (Hebrew Union College), « Henry Ford and Antisemitism: The Notorious "Dearborn Independent" », https://www.americanjewisharchives.org/snapshots/henry-ford-and-antisemitism-the-notorious-dearborn-independent
7. The Harvard Crimson, « Retrospection: President Lowell's Quotas », 26 mars 2015, https://www.thecrimson.com/article/2015/3/26/retrospection-president-lowells-quotas/
8. The Harvard Crimson, « "The White Man's College": How Antisemitism Shaped Harvard's Legacy Admissions », 9 novembre 2023, https://www.thecrimson.com/article/2023/11/9/legacy-admissions-scrut/
9. Office of the Historian, U.S. Department of State, « The Immigration Act of 1924 (The Johnson-Reed Act) », Milestones 1921-1936, https://history.state.gov/milestones/1921-1936/immigration-act
10. United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia, « Charles E. Coughlin », https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/charles-e-coughlin
11. German History in Documents and Images (German Historical Institute Washington), « German American Bund Rally in New York City (February 20, 1939) », https://germanhistorydocs.org/en/nazi-germany-1933-1945/german-american-bund-rally-in-new-york-city-february-20-1939
12. History.com Editors, « Americans hold Nazi rally in Madison Square Garden », This Day in History, https://www.history.com/this-day-in-history/americans-hold-nazi-rally-in-madison-square-garden
13. United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia, « The United States and the Refugee Crisis, 1938–41 », https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/the-united-states-and-the-refugee-crisis-1938-41
14. Frank Newport, « American Public Opinion and the Holocaust », Gallup, Polling Matters, 23 avril 2018, https://news.gallup.com/opinion/polling-matters/232949/american-public-opinion-holocaust.aspx
15. United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia, « Voyage of the St. Louis », https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/voyage-of-the-st-louis
16. United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia, « Breckinridge Long », https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/breckinridge-long
17. United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia, « Charles Lindbergh and the "War Agitators" Speech », https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/charles-lindbergh-and-the-war-agitators-speech
18. Mark Oppenheimer (présentateur), John Turner et Lincoln Mullen (auteurs), « Episode 4: Exclusion », Antisemitism, U.S.A., R2 Studios, Roy Rosenzweig Center for History and New Media, George Mason University, 11 juillet 2024 (transcription ; historiens interrogés : Britt Tevis, Jonathan Sarna, Alan Kraut, Zev Eleff, Mitchell Hart), https://podcasts.rrchnm.org/show/Antisemitism-USA/episode-4-exclusion/
19. Eric S. Yellin, « Broken Covenants: Jewish Memory and Racial Restrictive Covenants in Greater Washington », Modern American History, 10 février 2026 (résumé, University of Richmond Scholarship Repository), https://scholarship.richmond.edu/history-faculty-publications/150
20. USHMM, The Evian Conference, https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/emigration-and-the-evian-conference
21. USHMM, Protocols of the Elders of Zion, https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/protocols-of-the-elders-of-zion
22. National Park Service, George Washington, lieu et date de naissance, https://www.nps.gov/gewa/learn/historyculture/george-washington.htm

چکیده در ۳۰ ثانیه

اگر برای خواندن مقاله فرصت ندارید، نکات اصلی را اینجا بخوانید و پیوند آن را به اشتراک بگذارید.

1. ۱۷ اوت ۱۹۱۵، ۲۵ تن از سرشناسان ماریتا لئو فرانک، صنعتگر یهودی آتلانتا، را به دار آویختند. سه ماه بعد، کوکلاکس‌کلان در استون‌مانتین احیا شد.
2. ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۷، روزنامهٔ فورد «یهودی بین‌المللی» و پروتکل‌های بزرگان صهیون را در صدها هزار نسخه منتشر کرد. هیتلر در «نبرد من» از فورد نام برد.
3. در نوامبر ۱۹۳۸، ۷۲ درصد پاسخ‌دهندگان به گالوپ با پذیرش شمار بیشتری از یهودیان تبعیدی آلمان در آمریکا مخالفت کردند.

اشتراک‌گذاری WhatsApp Telegram X Facebook E-mail کپی کردن پیوند دریافت خلاصهٔ تصویری

اشتباهی دیده‌اید؟ جای منبعی خالی است؟ به ما بنویسید : اشتباه را اصلاح می‌کنیم و اصلاحیه را در مقاله می‌آوریم.